Nadchodzące Królestwo Mesjasza
Rozwiązanie tajemnicy Nowego Testamentu

Sir Anthony Buzzard, Bt., MA (Oxon.), MA Th. 

CZĘŚĆ 1
Jezus i mesjańska przyszłość

2. Królestwo wyczekiwane przez proroków

Musi wydać się znamienne, że Królestwo Boże jest treścią pierwszej kwestii, mówiącej o Jezusie, nawet przed jego narodzeniem: „da Mu Pan Bóg tron Dawida, Jego ojca, I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a Królestwu Jego nie będzie końca (Łukasza 1:32-33).

Ta zapowiedź anioła Gabriela nie była zaskoczeniem, stanowiąc opis roli Mesjasza. To, co obiecywał anioł, było dokładnie tym, na co wierni mieli nadzieję. Kiedy pytamy, co dawało tę nadzieję, odpowiedź brzmi po prostu: przesłanie wszystkich proroków. Powracający motyw hebrajskich proroków to Królestwo Boże, które zostanie ustanowione na całym świecie z odbudowaną Jerozolimą jako stolicą oraz Mesjaszem jako Bożym wysłannikiem, zarządzającym idealnym rządem światowym. Obietnica doskonałego rządu na ziemi została najpełniej potraktowana przez hebrajskich proroków Starego Testamentu. Jako typowy przykład ich wizji przyszłości możemy zacytować szereg z licznych wersetów opisujących rządu obiecanego potomka Dawida na odnowionej ziemi. Oczekiwane światowe imperium to Królestwo Boże zarządzane dla Niego przez Jego wyjątkowego reprezentanta i wice-regenta, Mesjasza. „I tron będzie utwierdzony dzięki miłosierdziu; zasiądzie na nim w prawdzie, w przybytku Dawida, ten, który będzie sądził i dbał o prawo, i niezwłocznie wymierzy sprawiedliwość” (Izajasza 16:5).

Prostota koncepcji jest dobrze oddana przez ten sam werset, przetłumaczony przez ,,Good News Bible” (wydanie angielskojęzyczne – przypis tłumacza): „Wtedy jeden z potomków Dawida będzie Królem i będzie rządził narodem wiernością i miłością. Szybko uczyni to, co słuszne, i będzie widział, czy sprawiedliwość jest wykonywana” (tłumaczenie z języka angielskiego – przypis tłumacza).

To, co widzieli prorocy, było wizją utopijnych warunków panujących na ziemi, które nastąpią po podboju świata przez Jahwe (Pana Boga), działającego przez Jego wybranego przedstawiciela, obiecanego Króla: ” zakróluje Jahwe Zastępów na górze Syjon i w Jeruzalem (Izajasza 24:23). „Ogłosi [Mesjasz] pokój narodom. Jego władanie będzie od morza do morza, od Rzeki [Eufrat] aż po krańce ziemi” (Zachariasza 9:10).

Wytracę rydwany z Efraima i rumaki z Jerozolimy, a łuk wojenny zostanie złamany. Ogłosi pokój narodom. Jego władanie będzie od morza do morza, od Rzeki aż po krańce ziemi.”

Abdiasz opisuje panowanie Izraela podczas zbliżających się rządów w erze mesjańskiej:

dom Jakuba posiądzie tych, którzy go złupili. […] I posiądą Negeb, górę Ezawa, i Szefelę, kraj Filistynów, i posiądą ziemie Efraima i ziemie Samarii, a Beniamin [posiądzie] Gilead. A wygnańcy tego wojska z synów Izraela posiądą Kanaan aż do Sarepty. Wygnańcy zaś z Jerozolimy, którzy przebywają w Sefarad, posiądą miasta Negebu. I wkroczą zwycięzcy na górę Syjon, aby sądzić górę Ezawa. I będzie dla Jahwe królestwo!” (Abdiasza 1:17-21).

Najwyraźniej Królestwo Boże ma być nowym politycznym i terytorialnym porządkiem z siedzibą w ziemi obiecanej w Izraelu. Taki jest pogląd podzielany przez wszystkich proroków Izraela. Także Jeremiasz zapisał słowa Pana, obiecujące narodowe odrodzenie Izraela pod rządami Mesjasza:

Oto nadejdą dni — wyrocznia Jahwe — kiedy wzbudzę Dawidowi odrośl sprawiedliwą. Będzie panowała jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywała prawo i sprawiedliwość na ziemi. W jego dniach Juda dostąpi zbawienia, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie (Jeremiasza 23:5-6).

Wizja Izajasza i Micheasza jest nie mniej jasno określona, z dodatkową gwarancją wielostronnego rozbrojenia pod rządami Mesjasza:

Bo chłopiec nam się narodził, syn został nam dany i otrzymał władzę na swe barki [obiecany zbawiciel, Mesjasz] […] Wielki w panowaniu, a pokojowi nie będzie końca nad tronem Dawida i nad Jego królestwem, bo umacnia je i wspiera je prawem i sprawiedliwością od teraz aż na wieki. […] z Syjonu pochodzi pouczenie, a słowo Jahwe z Jerozolimy. Będzie rzecznikiem prawa wśród narodów i rozjemcą między licznymi ludami. I przekują swe miecze na ostrza pługów, a swoje oszczepy na sierpy. Nie podniesie miecza naród przeciw narodowi i nie będą już odbywali ćwiczeń wojennych (Izajasza 9:6-7, Izajasza 2:3-4, Micheasza 4:2-3).

Jeden z najdobitniejszych opisów Królestwa Bożego pojawia się w ks. Daniela 2:44. Po zniszczeniu wrogich światowych mocarstw ,,Bóg niebios ustanowi królestwo [wyraźnie chodzi tutaj o światowe imperium], które nigdy nie zginie, królestwo, które nie przejdzie na inny naród. Zmiażdży i zniszczy wszystkie owe królestwa, ono zaś będzie trwać na wieki”. W Daniela 8 to samo obiecane Królestwo ma być administrowane przez Syna Człowieczego (ulubione określenie Jezusa używane w stosunku do siebie) i jego naśladowców, lud wybrany przez Boga:

I dano Mu [Synowi Człowieczemu] panowanie, chwałę i królowanie:będą Mu służyły wszystkie ludy, narody i języki. Jego panowanie będzie wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królowanie – królowaniem, które nie ulegnie zagładzie. […] Jego królowanie i władzę oraz wszystkie królestwa pod całym niebem otrzyma lud świętych Najwyższego. Królowanie Najwyższego jest wieczne. Wszystkie potęgi będą Go czciły i będą Mu posłuszne (Daniela 7:14, Daniela 7:27).

Rewolucja związana z objęciem tronu przez Mesjasza w jego Królestwie jest opisana przez Zachariasza:

Wtedy wystąpi Jahwe i będzie walczył przeciw tym ludom […] Jahwe będzie królem nad całą ziemią […] I stanie się, że każdy, kto ocaleje ze wszystkich ludów, które ruszyły przeciw, Jerozolimie, rokrocznie pójdzie pokłonić się Królowi, Jahwe Zastępów (Zachariasza 14:3, Zachariasza 14:9, Zachariasza 14:16).