Spis treści

Pokuta w Biblii

Pokuta w Biblii

Pokuta w Biblii

Pokuta (w polskich przekładach oddawana również jako: nawrócenie, odwrócenie się od grzechów, opamiętanie)

Zmiana umysłu, która powoduje zmianę życia (zawsze zmianę na lepsze): pełna miłości, ufności i posłuszeństwa relacja z Bogiem, która może wynikać jedynie z porzucenia wszelkich prób stanowienia własnych ambicji jako nadrzędnych, zdanie się na dobroć Boga:

Rzymian 2:4; 2 Piotra 3:9; Dzieje 2:37-38; Dzieje 26:18-20 (zwróć uwagę: pokutuj I postępuj; nie pokutuj POPRZEZ postępowanie: Objawienia 2:5).

Obejmuje zmianę charakteru (trwałą poprawę zachowania), dotarcie do źródła problemu (radzenie sobie z objawami): Łukasza 15:17 – syna marnotrawnego mierził ogólny stan rzeczy i tym samym znalazł motywację do dokonania zmiany, która skierowała go na drogę powrotną do lepszego życia.

Pokuta jest decyzją, a nie emocją: Mateusza 3:2; Mateusza 4:17; Dzieje 2:38; Objawienia 3:19.

Bezpośrednią odpowiedzią Boga na prawdziwą skruchę jest przebaczenie: zobacz 2 Kronik 6:29-30

Norm Zilmer

Czytaj także: Czym jest chrzest w Biblii?